Debaty sejmoweVI Kadencja

Interpelacja w sprawie projektowanej nowelizacji ustawy z dnia 20 stycznia 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego

   Środowiska kombatanckie i osoby represjonowane zaniepokojone są projektem nowelizacji ustawy z dnia 20 stycznia 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego, która zakłada między innymi drastyczne ograniczenie nabytych ustawowych praw inwalidów wojennych i wojskowych.

   Pozwalam sobie zauważyć, że przewidywane ograniczenia są sprzeczne z art.19 konstytucji, który stwierdza, że ˝Rzeczpospolita Polska specjalną opieką otacza weteranów walk o niepodległość, zwłaszcza inwalidów wojennych˝.

   Logiczną konsekwencją tego zapisu konstytucyjnego jest zachowanie w mocy art. 16 ustawy z dnia 27 maja 1974 r. w sprawie zaopatrzenia inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (DzU nr 14 poz. 68 z 1983 r. - tekst jednolity z późn. zm.). W niespełna pół roku od wejścia w życie nowej ustawy zasadniczej - wnioskowanie o ograniczenie nabytych praw inwalidów wojennych i wojskowych zakrawa na lekceważenie woli ustawodawcy, który stworzył konstytucyjne gwarancje preferencyjnej opieki państwa nad weteranami walk a inwalidami wojennymi w szczególności.

   Problem dotyczy w sumie niespełna 75 tys. osób, w tym 22 tys. inwalidów I grupy - osób niepełnosprawnych w następstwie zranień i kontuzji z okresu walki zbrojnej, obowiązkowej służby wojskowej lub represji politycznych. Jest to grupa społeczna sukcesywnie malejąca z powodu zaawansowanego wieku i stosunkowo w niewielkim zakresie korzystająca z publicznych środków transportu z uwagi na kalectwo, starość i nieraz bardzo zły stan zdrowia. Dlatego też winna zachować dotychczasowe przywileje w tym względzie, tym bardziej że mimo coraz trudniejszych warunków życia i egzystencji nie zabiega o żadne nowe uprawnienia.

   Poniesione skutki ekonomiczne z tytułu korzystania przez inwalidów wojennych i wojskowych z bezpłatnych lub ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu na dotychczasowych zasadach przez budżet państwa są nieporównywalne ze stratami moralnymi i społecznymi. Straty te są jednoznaczne z brakiem poszanowania dla ludzi, którzy utracili zdrowie w obronie własnego państwa, a w okresie kiedy to na zranienia i kontuzje nałożyły się schorzenia geriatryczne, działania władz po raz kolejny pozbawią ich jednego z nabytych od lat uprawnień.

   Środowiska kombatanckie, a w szczególności inwalidzi wojenni oczekują, że władze państwowe odpowiedzialne za pełną realizację zapisu konstytucyjnego podzielą argumenty tego środowiska, które w miejsce należnego szacunku i opieki ma coraz większe poczucie zagrożenia utraty nabytych praw.

   Wobec powyższego proszę o udzielenie odpowiedzi:

   1. Jakie działania podejmuje rząd w sprawie ochrony nabytych praw przez środowiska kombatanckie?

   2. Czy nadmierne rozszerzanie kręgu osób korzystających z tych uprawnień nie niweluje poziomu jakości opieki państwa nad tymi środowiskami?

   Poseł Bogdan Pęk

   Kraków, dnia 4 sierpnia 1998 r.